ჩინეთის სახელმწიფო საკუთრებაში არსებულმა სტანდარტული რუკების სერვისმა გამოაქვეყნა 2023 წლის გეოგრაფიული რუკების ახალი, ოფიციალურად დამტკიცებული ნაკრები, რომელიც რუსეთის ნაწილებს ჩინეთის ნაწილად აჩვენებს, იტყობინება RBC .
საუბარია ბოლშოი უსურიისკის კუნძულზე, რომელიც მდინარე ამურზე მდებარეობს და რუსეთსა და ჩინეთს შორის 2008 წელს დადებული ხელშეკრულებით არის გაყოფილი. გამოქვეყნებულ რუკაზე კუნძული კონკრეტულად ქვეყნის უკიდურეს აღმოსავლეთ წერტილად არის მითითებული.
„სტანდარტული რუკა შედგენილია ჩინეთსა და მსოფლიოს სხვა ქვეყნებში საზღვრების დიზაინის ეროვნული სტანდარტების შესაბამისად“, - ნათქვამია განმარტებით ბარათში.
რუკების ახალი ოფიციალური ნაკრები განკუთვნილია ილუსტრაციების სახით ახალი ამბების, წიგნებისა და სარეკლამო მასალებისთვის. მათი გამოყენება ასევე შესაძლებელია საბაზისო რუკის სახით, აღნიშნავს სერვისი.
ბოლშოი უსურიისკის კუნძული (ჩინური სახელწოდება 黑瞎子島 — ჰეიქსიაძი დო) მდებარეობს მდინარე ამურზე, უსურის შესართავის ქვემოთ. მისი ფართობი 327-დან 350 კვადრატულ კილომეტრამდე მერყეობს, მდინარის წყლის დონის მიხედვით. კუნძულის კონტროლი რუსეთსა და ჩინეთს შორის დავის საგანია 1860 წლიდან: ორ ქვეყანას შორის საზღვარი მდინარე ამურის გასწვრივ იყო გავლებული და კუნძულების სტატუსი გაურკვეველი იყო.
ბოლშოი უსურიისკი, მეზობელ ტარაბაროვის კუნძულთან და მიმდებარე პატარა კუნძულებთან ერთად, საბჭოთა ჯარებმა 1920-იან და 1930-იან წლებში „მფარველობის ქვეშ აიყვანეს“. სსრკ-ს დაშლის შემდეგ ორივე კუნძული რუსეთის ფედერაციის კონტროლის ქვეშ დარჩა.
1964 წლიდან ეს ტერიტორია ჩინეთის მიერ დავის საგანია. 2004 წელს პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა ხელი მოაწერა შეთანხმებას, რომლის მიხედვითაც ჩინეთს გადაეცა დიდი უსურიისკის კუნძულის დასავლეთი ნაწილი (170 კვადრატული კილომეტრი), მთელი ტარაბარავის კუნძული და რამდენიმე პატარა კუნძული. 2008 წლის 14 ოქტომბერს, რუსეთ-ჩინეთის საზღვრის დემარკაციის შემდეგ, ჩინეთს გადაეცა ტარაბარავის, ვინოგრადოვის, კორეისკის, რომაშკინის კუნძულები და დიდი უსურიისკის კუნძულის ნაწილი. ექსპერტებმა მაშინ აღნიშნეს, რომ გადაწყვეტილება მოსკოვის გრძელვადიან ინტერესებს ეფუძნებოდა რუსეთ-ჩინეთის ურთიერთობების სტაბილურობის შენარჩუნების კუთხით.
მიმდინარე წლის მარტში, ჩინეთის ლიდერის სი ძინპინის მოსკოვში ვიზიტის შემდეგ, პუტინმა განაცხადა, რომ რუსეთ-ჩინეთის ურთიერთობები ახალ ეპოქაში შევიდა. „რუსეთ-ჩინეთის ურთიერთობები <…> აღემატება ცივი ომის ეპოქის სამხედრო-პოლიტიკურ ალიანსებს; არ არსებობს ლიდერი და მიმდევარი, არ არსებობს შეზღუდვები ან ტაბუირებული თემები. ჩვენი პოლიტიკური დიალოგი უკიდურესად ნდობის მატარებელი გახდა, ხოლო ჩვენი სტრატეგიული ურთიერთქმედება ყოვლისმომცველია და ახალ ეპოქაში შედის“, - აღნიშნა სახელმწიფოს მეთაურმა. ჩინეთმა რუსეთთან ურთიერთობები ასევე შეაფასა, როგორც სამხედრო ალიანსის „მოდელზე მეტი“.
ბოლშოი უსურიისკის გარდა, სტანდარტული რუკების სერვისმა ჩინეთის ტერიტორიად ინდოეთის შტატი არუნაჩალ-პრადეში და აქსაი-ჩინის სასაზღვრო რეგიონი დააკვალიფიცირა. ინდოეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ უკვე შეიტანა პროტესტი.
„დღეს ჩვენ დიპლომატიური არხებით ჩინეთის მხარეს გამოვუცხადეთ მკაცრი პროტესტი ეგრეთ წოდებული ჩინეთის 2023 წლის სტანდარტული რუკის გამო, რომელიც ინდოეთის ტერიტორიას პრეტენზიას უცხადებს“, - განაცხადა საგარეო საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენელმა.
ინდოეთსა და ჩინეთს შორის ჰიმალაის მთებში დემარკირებული საზღვრის არარსებობა ათწლეულების განმავლობაში დაძაბულობის წყაროდ რჩებოდა ორ მეზობელ ქვეყანას შორის. 1959 წელს ინდოეთმა გამოაცხადა არუნაჩალ-პრადეშის ნაწილის ანექსია ჩინეთის მიერ, ხოლო 1962 წელს დაიწყო ინდოეთ-ჩინეთის შეიარაღებული კონფლიქტი, რის შედეგადაც ჩინეთმა კონტროლი მოიპოვა ინდოეთის მიერ კუთვნილ დაახლოებით 38 000 კვადრატულ კილომეტრ მიწაზე ლადახისა და აქსაი ჩინის რეგიონებში.
ინდოეთის პრეს-ტრასტის ცნობით, რუკა 28 აგვისტოს გამოაქვეყნა ჩინეთის ბუნებრივი რესურსების სამინისტრომ მას შემდეგ, რაც აპრილში ინდოეთმა გააპროტესტა პეკინის გეგმა, არუნაჩალ-პრადეშის შტატში 11 ადგილმდებარეობის ინდური სახელწოდებისთვის ჩინურით შეცვლის შესახებ.
PTI აღნიშნავს, რომ ჩინეთის ახალ რუკაზე ტაივანი და სამხრეთ ჩინეთის ზღვის უმეტესი ნაწილი ჩინეთის ტერიტორიად არის მითითებული.
