რუსეთის ეკონომიკის აშკარა მდგრადობის მიუხედავად, სანქციების გავლენა იზრდება, თუმცა ეს მაშინვე აშკარა არ არის, იუწყება The Moscow Times
ეკონომიკა არ ჩამოშლილა და რეალურად იზრდება. თუმცა, ამ ზრდას თან ახლავს მნიშვნელოვანი ინფლაცია. იმ საქონლის ფასებიც კი, რომელიც სანქციებს არ ექვემდებარება, იზრდება იმპორტირებული კომპონენტების ფასის ზრდის გამო. ეს განსაკუთრებით აშკარაა სოფლის მეურნეობაში, სადაც, მაგალითად, გამოყენებული თესლის მხოლოდ 7% იწარმოება ადგილობრივად.
გარდა ამისა, სანქციებმა შეამცირა კონკურენცია შიდა ბაზარზე. დასავლური ბრენდებისა და კომპანიების არარსებობამ შექმნა მონოპოლიზაციის სივრცე, რამაც დარჩენილ მოთამაშეებს, მათ შორის „მეგობრული“ ქვეყნების კომპანიებს, საშუალება მისცა მნიშვნელოვნად გაეზარდათ ფასები. ეს შეინიშნება, მაგალითად, საავტომობილო ინდუსტრიაში, სადაც ჩინელმა მწარმოებლებმა, დასავლური მწარმოებლების ჩანაცვლების შემდეგ, უკვე დაიწყეს თავიანთი ავტომობილების ფასების გაზრდა, რადგან იცოდნენ, რომ მომხმარებლებს ალტერნატივა მცირე აქვთ.
სანქციების კიდევ ერთი შედეგია ინოვაციების შემცირება. რუსული კომპანიები, რომლებიც ადრე საერთაშორისო ბაზრებზე შესვლაზე იყვნენ ორიენტირებულნი, ახლა იძულებულნი არიან, თავი შიდა ბაზრით შემოიფარგლონ. შესაძლებლობების ეს შევიწროება ამცირებს ახალი პროდუქტების შემუშავებისა და მომსახურების ხარისხის გაუმჯობესების სტიმულებს. ამის მაგალითია საბანკო აპლიკაციებისა და მომსახურების ხარისხის გაუარესება, რომლებსაც ამჟამად პრაქტიკულად კონკურენცია არ აქვთ.
ამგვარად, სანქციებმა არა მხოლოდ თვალსაჩინო პრობლემები შექმნა, არამედ რუსეთის ეკონომიკაზე უფრო ღრმა პროცესებიც გამოიწვია. მიუხედავად იმისა, რომ სანქციების პირდაპირი შედეგები მაშინვე არ ჩანს, მათი გრძელვადიანი ეფექტები შეიძლება მნიშვნელოვანი იყოს.
