სააგენტომ გააანალიზა რუსეთის უმსხვილესი ნავთობკომპანიების ფინანსური ანგარიშგებები 2025 წლის პირველი ნახევრისთვის და მოგების მკვეთრი ვარდნა დააფიქსირა.
„ბლუმბერგის“ ცნობით, „როსნეფტის“ შედეგები სამჯერ შემცირდა, 773-დან 245 მილიარდ რუბლამდე, „ლუკოილმა“ ნახევარი დაკარგა, „გაზპრომნეფტმა“ ნახევარზე მეტი, „ტატნეფტმა“ მესამედი დაკარგა, ხოლო „რუსნეფტმა“ მესამედი.
„სურგუტნეფტეგაზი“ აბსოლუტურად ყველაზე ცუდი შედეგის მქონე კომპანია იყო. კომპანიამ უცხოური ვალუტის აქტივების გადაფასების გამო 452 მილიარდი რუბლის ზარალი დააფიქსირა. ეს მაჩვენებელი „ლუკოილის“ იმავე პერიოდში მიღებულ მოგებაზე მეტია. 70 მილიარდი დოლარის დაგროვების შემდეგ, კომპანიამ მოულოდნელად აღმოაჩინა, რომ ზარალის მთავარი წყარო უცხოური ვალუტა აღმოჩნდა.
„როსსტატის“ მონაცემებით, ზარალმა სექტორის თითქმის ნახევარი დააზარალა: ნავთობისა და გაზის კომპანიების 45%-მა იანვარ-ივნისში უარყოფითი შედეგები აჩვენა, მათი ჯამური ზარალი 750 მილიარდ რუბლს აჭარბებდა.
„როსნეფტის“ აღმასრულებელმა დირექტორმა, იგორ სეჩინმა, შემცირება OPEC-ის გადაწყვეტილებებით გამოწვეულ გლობალურ ჭარბ წარმოებას, ფასების ვარდნას და სანქციების გამო „რუსულ ნავთობზე მზარდ ფასდაკლებას“ მიაწერა. თუმცა, მან აღნიშნა, რომ შიდა ფაქტორები, როგორიცაა „ტრანსნეფტის“, „რუსეთის რკინიგზის“, „გაზპრომისა“ და ენერგოსისტემების კომპანიებისთვის ტარიფების ზრდა, გაცილებით მნიშვნელოვანი ფაქტორია.
სეჩინი ამტკიცებს, რომ ტრანსპორტირებისა და რესურსების ხარჯების ზრდა არა მხოლოდ მოგებას ამცირებს, არამედ „აჩქარებს ხარჯების ინფლაციას“, რაც ცენტრალურ ბანკს აიძულებს, მაღალი საპროცენტო განაკვეთი შეინარჩუნოს. შედეგად, რუბლი ზედმეტად მყარდება, ბიუჯეტი და ექსპორტიორები ფულს კარგავენ, კომპანიები კი ვალის მომსახურების დამატებით ხარჯებს გაწევენ.
პუბლიკაციის ავტორები აღნიშნავენ, რომ კრიზისის ძირითადი მიზეზი უფრო ღრმად უნდა ვეძებოთ — 2022 წლის თებერვლიდან, როდესაც ეკონომიკა „საომარ რეჟიმზე“ გადავიდა. ინდუსტრიაში, სადაც კომპანიების თითქმის ნახევარი წამგებიანია, უკვე ისმის გაფრთხილებები მოსალოდნელი გაკოტრების და მთავრობის მხარდაჭერის მოთხოვნის შესახებ.
სტატიაში ხაზგასმულია, რომ ამ ვითარებაში რუბლის დევალვაცია ინდუსტრიისა და ბიუჯეტის გადარჩენის ერთადერთ რეალისტურ ვარიანტად გვევლინება. თუმცა, ასეთი ნაბიჯი გარდაუვლად გამოიწვევს ინფლაციის ზრდას და „ინფლაციის გადასახადს“ მოსახლეობა დაფარავს.
