ანგარიშის თანახმად , რუსეთში სამშენებლო ბიზნესების ოთხიდან ერთი კოლაფსის პირასაა.
ჟურნალისტები ამტკიცებენ, რომ სწორედ რუსეთის პრეზიდენტის გადაწყვეტილებამ, ტოტალური ომი დაეწყო, ქვეყნის ეკონომიკური საფუძველი დაანგრია.
ოდესღაც სტაბილური სამშენებლო ინდუსტრია ნანგრევებშია. მიუხედავად იმისა, რომ ეს სექტორი ოდესღაც მშპ-ს 6%-ს შეადგენდა, საცხოვრებელი და კომერციული პროექტები ამჟამად მასობრივად იყინება ან დაუმთავრებლად იკარგება. მიზეზებია სანქციები, ინფლაცია, კრედიტების დეფიციტი და კერძო კაპიტალის გადინება. ეს ყველაფერი კი ფრონტს სარგებელს მოუტანს: ფოლადი და ბეტონი არა სახლებში, არამედ თხრილებსა და ციხეებში იგზავნება.
ისეთი ამბიციური სახელმწიფო პროგრამებიც კი, როგორიცაა „სპუტნიკი“, ჩერდება. ბიუჯეტები მცირდება, კონტრაქტორები უკან იხევენ და მასალების ფასები მკვეთრად იზრდება. მშენებლობის განვითარების ინსტიტუტის ანალიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ ათასობით კომპანიას არ შეუძლია სესხების მომსახურება, ბანკებს ეშინიათ დავალიანების გადახდისუუნარობის, სპეციალისტები კი უბრალოდ მიუწვდომლები არიან - ისინი ან წავიდნენ, ან ომში არიან.
კერძო მოთხოვნა ნულის ტოლია. რეალური შემოსავლები მცირდება, იპოთეკური სესხები მიუწვდომელია და ვინ ააშენებს სახლს ახლა, როცა რაკეტები შეიძლება თავზე დაფრინავდეს? ხალხი შეშინებულია - და არა უმიზეზოდ.
სანქციებმა რუსეთს ტექნოლოგიებზე, ინვესტიციებსა და მასალებზე წვდომა წაართვა. იმპორტის ჩანაცვლების მცდელობები კი უშედეგო აღმოჩნდა: პროგრესის ნაცვლად, დეფიციტი და ყალბი პროდუქცია გაჩნდა.
ისეთი მსხვილი მოთამაშეები, როგორიცაა PIK Group და Etalon, უკვე განიცდიან კოლოსალურ ზარალს. მთავრობასთან კავშირების არმქონე რეგიონული კომპანიები კიდევ უფრო სწრაფად კვდებიან. სამშენებლო სექტორი მთელი დანგრეული ეკონომიკის სიმბოლოდ იქცა.
ომი ბიუჯეტს შთანთქავს და მასთან ერთად განათლებას, ჯანდაცვას და მომავალსაც. ის, რაც ოდესღაც მშვიდობიანი ცხოვრების ჩარჩო იყო, ცარიელ, დაუმთავრებელ შენობებად და გადაუხდელ ხელფასებად იქცევა. სანამ კრემლი მილიარდებს რაკეტებში ხარჯავს, ქვეყანა აგურ-აგური ინგრევა.











