კვლევის თანახმად .
კვლევის ავტორებმა 5000-ზე მეტი ადამიანის მონაცემები შეისწავლეს და ისინი 13 ინდიკატორის მიხედვით შეაფასეს, ზეწოლიდან დაწყებული სოციალური იზოლაციით დამთავრებული.
მკვლევრები აღნიშნავენ, რომ დაბალი შემოსავლის მქონე ადამიანებს უფრო მეტად აღენიშნებათ დეპრესია, ფიზიკური უმოქმედობა, სმენისა და მხედველობის დაქვეითება. განსაკუთრებით დაუცველები არიან სიღარიბის ზღვარს ქვემოთ მცხოვრები ხანდაზმული ადამიანები. ამ ჯგუფში დემენციის ყოველი მეხუთე შემთხვევა მხედველობის დაკარგვასთან ან სოციალური კავშირების ნაკლებობასთან არის დაკავშირებული.
ანალიზმა აჩვენა, რომ შემოსავლის ზრდა მნიშვნელოვნად ამცირებს საერთო რისკებს. იმ ადამიანებისთვის, რომელთა შემოსავალი სიღარიბის ზღვარს ორჯერ აღემატება, დამატებითი რისკ-ფაქტორების ალბათობა თითქმის 10%-ით მცირდება. გარდა ამისა, სიმსუქნე, მაღალი ქოლესტერინი და თავის ტრავმები ხშირია შემოსავლის დონის მიუხედავად.
სოციალური იზოლაცია და მხედველობის პრობლემები ყველაზე მნიშვნელოვან ფაქტორებად აღმოჩნდა ღარიბებისთვის. ამ ფაქტორების მოგვარებამ შეიძლება დემენციის შემთხვევები 21%-მდე შეამციროს, ხოლო მარტოობის დაძლევა კიდევ 20%-ით. ავტორები ხაზს უსვამენ თვალის მოვლის ხელმისაწვდომობისა და სოციალური კავშირების შენარჩუნების მნიშვნელობას.
