კვლევის თანახმად, 2025 წელს ბედნიერებისთვის რუსებს თვეში 227 000 რუბლი სჭირდებათ .
ეს რაოდენობა ორჯერ მეტია, ვიდრე რვა წლის წინ, როდესაც „ბედნიერების ზღვარი“ 109 ათასი იყო.
ბედნიერება ფულში კი არა, მის რაოდენობაშია
შემოსავლისადმი დამოკიდებულება ბოლო ათწლეულების განმავლობაში მნიშვნელოვნად შეიცვალა. 1990-იანი წლების ბოლოს რუსების უმეტესობა უკმაყოფილო და უბედური იყო, მაგრამ დღეს გამოკითხულთა თითქმის ნახევარი აცხადებს, რომ ფულის მიმართ გულგრილია. ათიდან ოთხი თავს კმაყოფილად ან ბედნიერად გრძნობს თავისი ფინანსური მდგომარეობით. „ციფრული თაობის“ წარმომადგენლებს, რომლებიც ფულის გამომუშავებას და დამოუკიდებლობის მოპოვებას იწყებენ, განსაკუთრებით დადებითი დამოკიდებულება აქვთ შემოსავლის მიმართ.
ვინ არის უფრო მომთხოვნი?
„ბედნიერი შემოსავლის“ ძიების შედეგები ასაკისა და რეგიონის მიხედვით განსხვავდება:
- მილენიალები 300-დან 470 ათას რუბლამდე თანხებს ასახელებენ;
- მოსკოველები და სანქტ-პეტერბურგის მაცხოვრებლები - დაახლოებით 700 ათასი;
- უფროსი თაობები 58–128 ათასით დაკმაყოფილდებოდნენ;
- 116 ათასი საკმარისი იქნებოდა სოფლის მოსახლეობისთვის.
ქალები მამაკაცებთან შედარებით უფრო ხშირად გამოხატავენ უკმაყოფილებას საკუთარი შემოსავლით, ხოლო „მდიდრები“ უფრო მეტად ავლენენ კმაყოფილებას და ბედნიერებას.
რა ითვლება ფულად?
რუსებისთვის „ფული“ თვეში 15 000 რუბლიდან იწყება — თითქმის საარსებო მინიმუმი. 1998 წელს ეს ზღვარი 88 რუბლს შეადგენდა, რაც მაშინდელი საარსებო მინიმუმის მხოლოდ 18%-ს შეადგენდა. დღეს მინიმალური „ფული“ საშუალო ხელფასის 16%-ს (93 650 რუბლს) უტოლდება. მამაკაცები, საშუალოდ, „ფულის“ ზღვარს თითქმის სამჯერ უფრო მაღალს ასახელებენ, ვიდრე ქალები.
