გუშინ, 17 აპრილს, მოსკოვის საქალაქო სასამართლომ პოლიტიკოს ვლადიმერ კარა-მურზას 25 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. ის 2022 წლის აპრილიდან იმყოფება პატიმრობაში. მის წინააღმდეგ სამი საქმეა აღძრული: ღალატის, რუსული არმიის შესახებ „ყალბი ინფორმაციის“ გავრცელებისა და „არასასურველი ორგანიზაციის“ სახით საქმიანობისთვის „ღია რუსეთთან“ თანამშრომლობის გამო.
განაჩენთან დაკავშირებით, ჩვენ ვაქვეყნებთ მემორიალის ადამიანის უფლებათა ცენტრის განცხადებას.
ეს არ არის პირველი უსამართლო და სისხლის სამართლის სასჯელი თანამედროვე რუსეთში, მაგრამ ზოგადი ფონის მიუხედავად, ის გამოირჩევა დემონსტრაციული უკანონობითა და ბოროტი შურისძიებით.
ვლადიმერ კარა-მურზას ცხოვრება რუსეთში ნიჭიერი, პატიოსანი და მამაცი ჟურნალისტის ლოგიკურ გზას მიჰყვება: ინტერესი რუსული განმათავისუფლებელი მოძრაობით (გაიხსენეთ ფილმი „მათ თავისუფლება აირჩიეს“ საბჭოთა დისიდენტების ისტორიის შესახებ), პოლიტიკური მონაწილეობა დემოკრატიულ მხარეს, თანამშრომლობა ბორის ნემცოვთან, ადამიანის უფლებებისკენ მობრუნება, პოლიტპატიმრების უფლებებისთვის ბრძოლა და რეპრესიების ორგანიზატორებისა და თანამონაწილეების დასჯის სურვილი. სწორედ ამ უკანასკნელი მიზეზის - „მაგნიტსკის სიის“ პოპულარიზაციის გამო - ვლადიმირს ჯერ სამშობლოში „აეკრძალა პროფესია“, შემდეგ მკვლელობის მცდელობა და ახლა წარმოუდგენელი პატიმრობა მიუსაჯეს.
ხელისუფლებამ არ სცადა იმ ფაქტის დამალვა, რომ ვლადიმერ ყარა-მურზას დევნა მოტივირებული იყო მხოლოდ და მხოლოდ მისი ადამიანის უფლებათა დამცველი აქტივობებით, ომის საწინააღმდეგო პოზიციით და რუსეთში დემოკრატიისა და ადამიანის უფლებებისთვის ბრძოლით. მისი სამივე „დანაშაული“ მოიცავს ლეგიტიმურ და ღია საჯარო საქმიანობას, მათ შორის რუსეთის მთავრობის დანაშაულების დაგმობის განცხადებებს: ვლადიმერ ყარა-მურზას არ ჩაუდენია ძალადობრივი ქმედებები.
ის ომის წინააღმდეგ გამოსვლისთვის გაასამართლეს. პოლიტიკური პატიმრების დახმარებისა და პოლიტპატიმრების პრობლემისადმი საერთაშორისო ყურადღების მიპყრობისთვის, რითაც მათი ტრაგედიის სტატისტიკად გადაქცევის თავიდან აცილება შეძლო. რუსეთში უკანონობის ჩამდენი პირების პასუხისმგებლობის მოთხოვნისა და საბოლოოდ მიღწევისთვის.
მნიშვნელოვანია, რომ ვლადიმირის მონაწილეობა „არასასურველი ორგანიზაციის“ საქმიანობაში გულისხმობდა რუსეთში პოლიტპატიმრების მხარდასაჭერად მრგვალი მაგიდის ორგანიზებას, ადამიანის უფლებათა ცენტრ „მემორიალთან“ ერთად.
დამთხვევა ნამდვილად არ არის, რომ ის მოსამართლე სერგეი პოდოპრიგოროვმა გაასამართლა: ათი წლის წინ სწორედ კარა-მურზამ უზრუნველყო მისი „მაგნიტსკის სიაში“ შეყვანა. მისი სახელი არ დავიწყებას მიეცემა, ისევე როგორც სახელმწიფო პროკურორის, პროკურორ ლოქტიონოვის - მან ცოტა ხნის წინ ჟურნალისტ ივან საფრონოვისთვის 24 წლით თავისუფლების აღკვეთა მოითხოვა, ახლა კი ვლადიმირისთვის - მეოთხედი საუკუნის.
სტალინის მმართველობის დროს ვლადიმერ ყარა-მურზას ორი დიდი ბაბუა სიკვდილით დასაჯეს, ხოლო მისი ბაბუა ბანაკებში გაგზავნეს. ოცდახუთი წელი „სტალინური“ სასჯელია: თითქოს წარსული ბრუნდება. ასეთი სასჯელები 1958 წლიდან შეუძლებელი იყო - მას შემდეგ საბჭოთა სისხლის სამართლის კოდექსი 15 წელზე მეტ სასჯელს არ ითვალისწინებდა. მაშინ სიკვდილით დასჯა არსებობდა, რომელიც, სავარაუდოდ, ქვეყანაში 1996 წლიდან გაუქმდა - მაგრამ ახლა რუსეთში პოლიტიკური მკვლელობების სისტემატური პრაქტიკაა (გაიხსენეთ ვლადიმირის მოკავშირის, ბორის ნემცოვის მკვლელობა 2015 წელს) და ოპოზიციის წარმომადგენლების მოწამვლა. რუსეთის მთავრობის აგენტებმა უკვე ორჯერ (2015 და 2017 წლებში) სცადეს ყარა-მურზას მოწამვლა. დღევანდელი სასტიკი სასამართლო ანგარიშსწორება ამის გაგრძელებაა.
ხელისუფლება შურს იძიებს ვლადიმერ კარა-მურზაზე რუსი ხალხისადმი მისი თანმიმდევრული და თავდადებული სამსახურისთვის და ადამიანის უფლებების, პირველ რიგში, რუსეთის მოქალაქეების უფლებების ბოროტი დამრღვევების სამართლიანობის წინაშე წარდგენის წარმატებისთვის.
ვლადიმერ კარა-მურზას თავისუფლებაზე ყოფნისას ოჯახი ელოდება: მისი მეუღლე ევგენია და სამი შვილი.
