გადამუშავების საფასური

რუსეთში ავტომობილების ექსპორტის აკრძალვის შესახებ დასავლეთის სანქციები უცხოური ავტომობილების ნაკადს არ აფერხებს.

მძღოლებისთვის მთავარი ბარიერი არა ბრიუსელის ან ვაშინგტონის შეზღუდვები, არამედ რუსული გადასახადები და მოსაკრებლებია.

„ავტოსტატის მონაცემებით , 2024 წელს ქვეყანაში 161 000-ზე მეტი პარალელურად იმპორტირებული ავტომობილი დარეგისტრირდა, რაც წინა წელთან შედარებით 17.7%-ით მეტია. ამასობაში, ავტომობილების იმპორტიორი კომპანიები ღიად აცხადებენ რეკლამას. ბელგოროდში დაფუძნებული „აკიმ ავთოს“ დამფუძნებელი ვალერი კიმი გვარწმუნებს: „ჩვენ მანქანებს ბელგოროდში ვაგზავნით. თუ ვინმეს მანქანა დასჭირდება, დაგვიკავშირდით, საუკეთესოს ვიპოვით“. მისმა კოლეგამ, ოლგა ურივსკაიამ, განაცხადა, რომ კომპანიას „ლამბორჯინის“ იმპორტიც კი შეუძლია.

ევროკავშირის, აშშ-ის, დიდი ბრიტანეთის და სხვა ქვეყნების სანქციებმა ოფიციალურად დაბლოკა ძვირადღირებული ავტომობილების, ელექტრომობილების და დიდი ძრავის მქონე ავტომობილების მიწოდება. თუმცა, პრაქტიკაში, ძვირადღირებული ჯიპები და სპორტული მანქანები რუსეთში კვლავ შემოდიან სომხეთის, ყაზახეთის, ყირგიზეთის, უზბეკეთის, აზერბაიჯანის და არაბთა გაერთიანებული საამიროების გავლით. სამხრეთ კორეული კომპანია TOPEX ამარაგებს Akim Avto-ს ახალი ტვირთებით და გადახდა ხშირად ვალუტის გადამცვლელი პუნქტების მეშვეობით ხორციელდება.

ავტომობილების ექსპერტი ალექსეი მოჩალოვი მიიჩნევს, რომ „სანქციებზე დიდი ხანია საუბარიც კი არ ყოფილა“ და ბაზარი სხვა წესებით ფუნქციონირებს. მთავარი დაბრკოლება გადამუშავების საფასურია, რომელიც ოფიციალურად იმპორტირებული ავტომობილებისთვის თითქმის 2 მილიონ რუბლს აღწევს. კერძო პირებისთვის კი ეს სიმბოლურია - რამდენიმე ათასი. ავტოდილერები ამ ხარვეზს იყენებენ და მანქანებს კლიენტების სახელზე არეგისტრირებენ.

სხვა კომპანიები, როგორიცაა სანქტ-პეტერბურგის „კორბუტ ავტო“, ომამდელი პერიოდიდან ფუნქციონირებენ. მათი სქემა მარტივია: „მანქანა როტერდამში ავტოგადამზიდით გადაიტანება, როტერდამში კონტეინერში ჩაიტვირთება და შემდეგ კონტეინერით სანქტ-პეტერბურგში გადაიტანება. როგორც კი მანქანა რუსეთის ტერიტორიაზე შევა, სანქციები აღარ იქნება აქტუალური“.

მანქანის მფლობელები აღშფოთებულნი არიან არა იმდენად დასავლური ბარიერებით, რამდენადაც მთავრობის ქმედებებით. Asia Import-ის ვიდეოზე კომენტარებში მკაცრი შეფასებებია: „90-იან წლებში მანქანებით პრიმორიედან დადიოდნენ და რეკეტში ეხვევოდნენ. თუმცა, განგსტერები ისეთი დაუნდობლები არ იყვნენ, როგორც ისინი, ვინც ამ კანონებს იგონებენ“. სხვა კომენტატორი ხუმრობს: „ჩვენ არ ვართ კმაყოფილები გარედან სანქციებით! ახლა კი ჩვენივე ხელისუფლებისგან ვიღებთ სანქციებს!“

რეგიონებში რუსებს უბრალოდ არ შეუძლიათ არც ახალი ჩინური მანქანების და არც მეორადი იაპონური მანქანების შეძენა. ნოვგოროდის მკვიდრი სემიონი, რომელიც თვეში 60 000 რუბლს გამოიმუშავებს, აღიარებს: „კარგი მეორადი უცხოური მანქანისთვისაც კი ვერ დავზოგავ. და ჩვენს „ვედროს“ ვერასდროს ვიყიდი“.

„ავტოსტატის“ კვლევები აჩვენებს, რომ ჩინეთის ავტოინდუსტრიის მიმართ ნდობა მკვეთრად დაეცა, გაყიდვები კი ათობით პროცენტით შემცირდა. რუსების მხოლოდ 4% არის მზად, ადგილობრივი წარმოების ავტომობილებზე გადავიდეს. უმეტესობა ალტერნატივების ძიებას აგრძელებს, რადგან, როგორც ავტომოყვარულები მწარედ ხუმრობენ, „კიევს „ტოიოტები“ არ ბომბავენ“.