„მე ყოველთვის თან სამი ყუმბარა მქონდა: ორი მტრისთვის და ერთი ჩემთვის. უარს ვამბობ ომის ტყვეობაზე.“.
Euronews-თან ექსკლუზიურ ინტერვიუში , Wagner PMC-ის ყოფილმა დაქირავებულმა პირმა გაზვიადების გარეშე, შემაძრწუნებელი ისტორიები გააზიარა.
საშა [ეს მისი ნამდვილი სახელი არ არის] მონაწილეობდა ბახმუტისთვის რამდენიმეთვიან ბრძოლაში, რომელსაც დასავლელი ანალიტიკოსები „ხორცის საფქვავს“ უწოდებენ.
ჩვენი რესპონდენტის თქმით, ვაგნერისტები მეორე ხაზზე მოქმედებდნენ, რუსეთის რეგულარული შეიარაღებული ძალების უკან, რათა მათი უკან დახევა არ მომხდარიყო. საშა ამბობს, რომ იქ არც დისციპლინა იყო და არც ბრძოლის სურვილი. „ესენი იყვნენ წვევამდელები, რომლებსაც 21 წელი ძლივს გადაეწიათ“, - განმარტავს ის.
„ისინი [რუსი წვევამდელები] უმოტივაციოები და სუსტები არიან, ისინი ქუჩიდან დაიქირავეს და უთხრეს: „წადით, იბრძოლეთ. თუ მათი მეთაური დაეცემა, ისინი სწრაფად ნებდებიან“.
დაქირავებულ მებრძოლს არ დაუკონკრეტებია, გამოიყენებოდა თუ არა ძალადობა ჯარისკაცების ფრონტის ხაზზე შესანარჩუნებლად. თუმცა, Euronews-ის რეპორტაჟი აჩვენებს, რომ მოსკოვი ჩეჩნებს დისციპლინის შესანარჩუნებლად ახორციელებდა რეკრუტირებას და დეზერტირების სიკვდილით დასჯასაც კი ახდენდა.
საშას ექვსთვიანი კონტრაქტი კერძო სამხედრო კომპანიასთან ცოტა ხნის წინ დასრულდა და ის ამბობს, რომ უკრაინაში არ დაბრუნდება, თუ იძულებული არ გახდება. „გულწრფელად რომ ვთქვა, უკან დაბრუნების სურვილი არ მაქვს“, - განუცხადა მან Euronews-ს. „უბრალოდ აღარ მინდა ბრძოლა“.
საშა ამბობს, რომ ხარკოვსა და პოპასნაში უკრაინული ფესვები აქვს. ის აღიარებს, რომ ამ სისხლიანი ომით იმედგაცრუებულია.
„ეს ძმური ომია. ეს ყველაზე საზიზღარი ომია, რაც კი არსებობს. ჩვენ [რუსები და უკრაინელები] ერთ ენაზე ვსაუბრობთ. ერთნაირად ვფიქრობთ, ერთნაირად ვმოქმედებთ. ჩვენ ვკლავთ მსგავსი აზროვნების მქონე ადამიანებს.“.
ის იხსენებს, თუ როგორ ხვდებოდა ხოლმე მისი დანაყოფი შემთხვევით უკრაინულ სანგრებში და ჯარისკაცები ვერც კი აცნობიერებდნენ, რომ „მტრის ბანაკში“ იმყოფებოდნენ.
„ერთადერთი განსხვავება ისაა, რომ ისინი აგრესორებად გვთვლიან, რადგან მათ ტერიტორიაზე ვართ. შესაძლოა, ეს სიმართლე იყოს, მაგრამ დეტალებში შესვლა არ მინდა.ნამდვილად არ ვიცი, სინამდვილეში როგორ არის საქმე“, - ამბობს კაცი.
რუსეთსა და უკრაინას, რომლებიც ოდესღაც ერთმანეთის მიყოლებით იმპერიების ნაწილი იყვნენ, საერთო ისტორია აქვთ. თუმცა, უკრაინელებს საკუთარი, გამორჩეული კულტურა და ენა აქვთ. ბევრი მიიჩნევს, რომ შეჭრის მიზეზი მოსკოვის მიერ ამის აღიარების უუნარობა გახდა.
„ვაგნერის PMC-ის წყალობით, რუსეთი იმარჯვებს“
საშას იმედგაცრუებას ის ფაქტიც ამძაფრებს, რომ კონფლიქტს ამდენი „ტყუილი და მოტყუება“ აკრავს. ეს ერთ-ერთი მიზეზია, რის გამოც მას Euronews-თან საუბარი სურდა — თუნდაც „მომდევნო თვეში რამე დაემართოს“.
„ფრონტის ხაზზე ყოფნის შემდეგ, დანამდვილებით შემიძლია ვთქვა: ჩემს გარშემო ყველა იტყუება“, - თქვა დაქირავებულმა კაცმა და დასძინა, რომ სწორედ ამან აიძულა მას ახალი ამბების ყურება შეეწყვიტა.
საშამ მიუთითა ომის საწყის ეტაპზე რუსეთის თითქმის სრულ დამარცხებასთან დაკავშირებულ უზარმაზარ მოტყუებაზე და განაცხადა, რომ სწორედ ვაგნერის PMC-ის წყალობით მოახერხა რუსეთის არმიამ კოლაფსის თავიდან აცილება.
მისი იმედგაცრუების კიდევ ერთი მიზეზი ის არის, რომ ეროვნული საბჭოების მოლოდინები არ გამართლდა. თავდაპირველად, ერთ-ერთი მიზანი ნატოს რუსეთის საზღვრებთან შეკავება იყო. ამის ნაცვლად, ალიანსმა თავისი ყოფნა ფინეთის შეყვანით გააფართოვა. მიუხედავად იმისა, რომ უცხოური ვალუტები გარდაუვლად დასუსტდებოდა, ისინი რეალურად გამყარდა. რუსულმა რუბლმა ივლისში საომარი მოქმედებების დაწყების შემდეგ ყველაზე დაბალ ნიშნულს მიაღწია. თუმცა, რუსეთის ეკონომიკის მსგავსად, ის სტაბილური დარჩა, ანალიტიკოსების პროგნოზებისა და სანქციების მიუხედავად.
საშა იხსენებს, როგორ აირიდა თავი რამდენიმე თვის განმავლობაში სამხედრო სამსახურს და „სრულიად შემთხვევით“ აღმოჩნდა კერძო სამხედრო კომპანიაში. თუმცა, ამ პერიოდზე საუბრისგან თავს იკავებს.
„ომამდე უფრო ლოიალური და პატრიოტული შეხედულებები მქონდა“, - თქვა მან და ჯარში გაწვევის მიზეზად სამშობლოს სიყვარული დაასახელა. მიუხედავად იმისა, რომ დაპირებულმა „ღირსეულმა ხელფასმა“, აღიარა, მის გადაწყვეტილებაში როლი ითამაშა.
„მეგონა, რომ ყველაფერი, რაც ჩვენ [რუსეთმა] გავაკეთეთ, სწორი იყო. ახლა ჩემი აზრი შეიცვალა.“.
საშა თავდასხმის ჯგუფში მსახურობდა და, როგორც თავად ამბობს, მათემატიკური უნარები მას არტილერიის სამიზნეებზე დამიზნებაში ეხმარებოდა. ბახმუტისთვის ბრძოლაში გაწეული მოქმედებისთვის მას მედალი „მამაცობისთვის“ მიენიჭა.
ახალგაზრდა მამაკაცს „წარმოდგენა არ აქვს“, რამდენი ადამიანი მოკლა ბრძოლაში, შეიარაღებული AK-74-ით, ყუმბარმტყორცნებითა და ნაღმებით. „რა აზრი აქვს დათვლას?“ - პასუხობს ის ჩვენს კითხვას.
საშა ამბობს, რომ ჯგუფში „არ არსებობს წოდებები, როგორც [რუსულ] არმიაში“ და ზოგადად საუბრობს ვაგნერის PMC-ზე, როგორც კარგად ორგანიზებულ ელიტურ ძალაზე, სადაც ერთიანობის სული სუფევს.
„ჩვენ ერთმანეთს ძმებს ვეძახით, რამდენი ხანიც არ უნდა ვიყოთ ერთად. ერთ დღეს მე მის სიცოცხლეს გადავარჩენ, მეორე დღეს კი ის ჩემსას.“.
„შემიძლია ვთქვა, რომ თავდაცვის სამინისტროს ჩვენი ძალიან ეშინია“, - განაგრძო მან. „ვაგნერის მებრძოლების უმეტესობა ომში სიკვდილისთვის წავიდა და არა საბრძოლველად. 70%-ით დარწმუნებული ვიყავი, რომ აღარ დავბრუნდებოდი“.
