პლანეტის სანაპირო ზოლები სწრაფად კარგავს მიწას.
როგორც იუწყება , სანაპირო ზოლის ეროზია მთელ მსოფლიოში პლაჟებს ემუქრება და ზოგიერთ ადგილას ამ პროცესმა უკვე კატასტროფული მასშტაბები მიიღო.
ექსპერტები განმარტავენ, რომ ეს ფენომენი ნაწილობრივ ბუნებრივი ფაქტორებით არის განპირობებული, თუმცა მას ამწვავებს შტორმები, ძლიერი მოქცევა და გლობალური დათბობითა და მყინვარების დნობით გამოწვეული ზღვის დონის აწევა. შედეგები უკვე შესამჩნევია. 2020 წლიდან ოკეანემ ჩრდილოეთ კაროლინას შტატის ქალაქ როდანტში 11 სახლი შთანთქა. ყოველწლიურად 3-4,5 მეტრი სანაპირო ქრება და აღდგენას 40 მილიონი დოლარი დასჭირდება.
ბარსელონა ყოველწლიურად 30 000 კუბურ მეტრ ქვიშას კარგავს — რაც 12 ოლიმპიური საცურაო აუზის ეკვივალენტურია. შტორმები და ქარიშხლები მხოლოდ აჩქარებს სანაპირო ზოლის დაკარგვას. სანაპირო ზოლის გასწვრივ მშენებლობა კიდევ უფრო ამწვავებს სიტუაციას და ექსპერტები აფრთხილებენ, რომ ზოგიერთი პლაჟი შესაძლოა სამუდამოდ გაქრეს.
FT აღნიშნავს, რომ მსოფლიოს მოსახლეობის დაახლოებით 10% სანაპიროდან 5 კილომეტრის რადიუსში ცხოვრობს და პლაჟების განადგურება მილიონობით ადამიანს საფრთხეს უქმნის. ამასობაში, Reuters, ავსტრალიის საზღვაო მეცნიერების ინსტიტუტის მონაცემებზე დაყრდნობით, დიდ ბარიერულ რიფზე მარჯნის საფარის რეკორდულ შემცირებას იუწყება. ეს წყლის ტემპერატურის მატებით და მარჯნის ფართოდ გათეთრებით არის გამოწვეული.
კუინზლენდის სანაპიროზე მსოფლიოში უდიდესი მარჯნის რიფების სისტემაც საფრთხის ქვეშაა, რიფების ფერის შეცვლა იზრდება. ეს პროცესები აჩვენებს, რომ კლიმატის ცვლილება გავლენას ახდენს არა მხოლოდ ხმელეთზე, არამედ ოკეანის ეკოსისტემებზეც.
მარტში, Nature Sustainability-მ კიდევ ერთი საგანგაშო პროგნოზი გამოაქვეყნა: სათბურის აირების გამოყოფამ შესაძლოა საუკუნის ბოლოსთვის დედამიწის ორბიტაზე მყოფი თანამგზავრების ნახევარზე მეტი გამოუსადეგარი გახადოს. და მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო ვადა 2100 წელია, ზოგიერთი ორბიტალური დიაპაზონი ისედაც გადატვირთულია, ნაწილობრივ Starlink-ის მსგავსი მეგა-თანავარსკვლავედების გამო.