ჟურნალ „ნევროლოგიის“ ონლაინ გამოცემაში გამოქვეყნებული ახალი კვლევის თანახმად, ძლიერ არარეგულარული ძილის მქონე ადამიანებს დემენციის განვითარების უფრო მაღალი რისკი აქვთ, ვიდრე მათ, ვისაც უფრო რეგულარული გრაფიკი აქვს. მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ კვლევა არ ადასტურებს ძილის დარღვევასა და დემენციის განვითარებას შორის მიზეზ-შედეგობრივ კავშირს, არამედ მხოლოდ კავშირზე მიუთითებს.
ძილის რეგულარულობა გულისხმობს იმას, თუ რამდენად თანმიმდევრულია ყოველდღიურად დაძინებისა და გაღვიძების დრო.
ავსტრალიის ქალაქ მელბურნში, მონაშის უნივერსიტეტიდან, ფილოსოფიის დოქტორი, მეთიუ პოლ პეისი აღნიშნავს: „ძილის რეკომენდაციები ხშირად ფოკუსირებულია ღამეში შვიდიდან ცხრა საათამდე რეკომენდებული ძილის ხანგრძლივობის მიღწევაზე და უგულებელყოფს ძილის რეგულარობის შენარჩუნებას. ჩვენი დასკვნები ხაზს უსვამს ძილის რეგულარობის გათვალისწინების მნიშვნელობას დემენციის რისკის შეფასებისას“.
კვლევაში მონაწილეობდა გაერთიანებული სამეფოს 88,094 ადამიანი, რომელთა საშუალო ასაკი 62 წელი იყო, შვიდი წლის განმავლობაში. მონაწილეები ატარებდნენ მაჯაზე დასამაგრებელ მოწყობილობებს, რომლებიც შვიდი დღის განმავლობაში იწერდა მათ ძილის ციკლებს. შემდეგ მკვლევარებმა შეაფასეს ძილის რეგულარულობა, 24 საათის ინტერვალით ნებისმიერ ორ მომენტში ერთსა და იმავე მდგომარეობაში ყოფნის ალბათობის გათვალისწინებით.
სამედიცინო მონაცემების ანალიზმა აჩვენა, რომ 480 ადამიანს განუვითარდა დემენცია. ძილის რეგულარულობასა და დემენციის რისკს შორის კავშირი დადასტურდა: ყველაზე მაღალი რისკი ჰქონდათ ყველაზე არარეგულარულ ძილს. ყველაზე დაბალი ძილის რეგულარობის ქულის მქონე ადამიანებს (საშუალო ქულა 41) ყველაზე არარეგულარული ძილი ჰქონდათ, ხოლო 71 ქულის (ზედა 95-ე პროცენტილი) მქონე ადამიანებს - ყველაზე რეგულარული. ასაკის, სქესისა და ალცჰაიმერის დაავადების გენეტიკური რისკის კორექტირების შემდეგ, ყველაზე არარეგულარული ძილის მქონე ადამიანებს დემენციის 53%-ით მაღალი რისკი ჰქონდათ საშუალო ჯგუფთან შედარებით.
პეისმა ივარაუდა, რომ ძილის ჯანმრთელობის შესახებ ცნობიერების ამაღლებამ, ქცევით თერაპიასთან ერთად, შეიძლება გააუმჯობესოს არარეგულარული ძილის რეჟიმი. თუმცა, ამ დასკვნების დასადასტურებლად საჭიროა შემდგომი კვლევები, რადგან სხვადასხვა ფაქტორების გათვალისწინების მიუხედავად, შეუძლებელია გამოირიცხოს სხვა უცნობი ფაქტორების შესაძლო გავლენა ძილის რეგულარულობასა და დემენციას შორის კავშირზე.









