გამოქვეყნებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ ახალშობილებს უკვე აქვთ რიტმის თანდაყოლილი გრძნობა.
ეს არის დასკვნა, რომელიც იტალიის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის მეცნიერებმა მივიდნენ. ექსპერიმენტმა დაადასტურა, რომ ჩვილების ტვინი რეაგირებს მუსიკალურ დარღვევებზე. ეს ხდება ძილის დროსაც კი. მეცნიერებმა აღმოაჩინეს, რომ ახალშობილებს შეუძლიათ ბგერითი თანმიმდევრობების განვითარების პროგნოზირება. ისინი წინასწარ განჭვრეტენ კონკრეტულ აქცენტებსა და რიტმულ ცვლილებებს. ეს ადასტურებს ტვინის ადრეულ უნარს, ჩამოაყალიბოს პროგნოზები. ეს ეხება სიცოცხლის პირველ დღეებს.
ბახის ექსპერიმენტმა ტვინის თანდაყოლილი რეაქცია გამოავლინა
კვლევაში 49 ახალშობილი მონაწილეობდა. მათ იოჰან სებასტიან ბახის ფორტეპიანოზე დაწერილი ნაწარმოებები დაუკრეს. მათ შორის იყო მუსიკის ორიგინალური და შეცვლილი ვერსიები. შეცვლილ ვერსიებში რიტმი ან ტონალობა შეცვლილი იყო.
ტვინის აქტივობა ელექტროენცეფალოგრაფიის გამოყენებით დაფიქსირდა, მეთოდი, რომელიც ნეირონებიდან ელექტროდების მეშვეობით ელექტრულ სიგნალებს იწერს. მკვლევარებმა დააკვირდნენ მოულოდნელ ეფექტს, რომელიც მაშინ ხდება, როდესაც ტვინი მოულოდნელ ხმოვან სიგნალს იღებს. ჩვილების ტვინმა რიტმის დარღვევაზე გამოხატული რეაქცია აჩვენა. გამოიკვეთა ნერვული სიგნალები, რომლებიც მოლოდინებთან შეუსაბამობაზე მიუთითებდა. ეს იმაზე მიუთითებს, რომ ჩვილები რიტმულ სტრუქტურას პროგნოზირებენ. ისინი მოლოდინებს წინასწარი გამოცდილების გარეშეც კი ქმნიან.
მელოდიას ვარჯიში სჭირდება, მაგრამ რიტმი დაბადებიდანვეა ჩადებული
გარდა ამისა, ჩვილები თითქმის არ რეაგირებდნენ ბგერის ტონის ცვლილებებზე. მელოდიის დარღვევამ არ გამოიწვია ტვინის მნიშვნელოვანი აქტივობა. ეს მიუთითებს მელოდიის მოლოდინების განუვითარებლობაზე. ეს უნარი მოგვიანებით ვითარდება.
მეცნიერებმა დაასკვნეს, რომ რიტმი ტვინის თანდაყოლილი ფუნქციაა. მელოდიური აღქმა დროთა განმავლობაში ვითარდება და დაგროვილ სმენით გამოცდილებაზეა დამოკიდებული. მუსიკალური გარემო ამ პროცესში მთავარ როლს ასრულებს.
აქამდე ეს უნარი მხოლოდ არაადამიან პრიმატებში იყო დაფიქსირებული. ახალმა კვლევამ აჩვენა, რომ ადამიანებს ეს უნარი დაბადებიდანვე აქვთ. ეს ადასტურებს რიტმული აღქმის თანდაყოლილ ბუნებას.















