ორგანიზაციის ანგარიშის თანახმად, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შემავალი მყინვარების მესამედი 2050 წლისთვის დადნება. მისი ავტორები მიიჩნევენ, რომ კილიმანჯაროს მთაზე, დოლომიტებზე, პირენეებსა და იოსემიტის ეროვნულ პარკში აშშ-ში არსებული ყინულის მასების გადარჩენა შეუძლებელია, რაც არ უნდა ზომები იქნას მიღებული კლიმატის ცვლილებასთან საბრძოლველად.
მყინვარების დარჩენილი ორი მესამედის შენარჩუნება კვლავ შესაძლებელია, მაგრამ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ გლობალური დათბობა ერთნახევარ გრადუს ცელსიუსს არ გადააჭარბებს.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში სულ 18 600 მყინვარია, ანუ მსოფლიოში ყოველი ათი მყინვარიდან ერთი. მათი საერთო ფართობი 66 000 კვადრატული კილომეტრია.
იუნესკოს ექსპერტები აფრთხილებენ, რომ ეს მყინვარები ყოველწლიურად დაახლოებით 58 მილიარდ ტონა წყალს კარგავენ. ეს დაახლოებით ესპანეთისა და საფრანგეთის მიერ 12 თვის განმავლობაში წყლის კომბინირებული გამოყენების ეკვივალენტურია. ეს ხელს უწყობს ზღვის დონის აწევას და ადგილობრივ მაცხოვრებლებს, რომლებიც მყინვარებზე არიან დამოკიდებულნი, შესაძლოა წყლის დეფიციტი შეექმნათ.
თანამგზავრულ მონაცემებზე დაფუძნებული იუნესკოს ანგარიში COP27 კლიმატის სამიტის წინ გამოქვეყნდა, რომელიც ეგვიპტეში 6-დან 18 ნოემბრამდე გაიმართება.
