ქუჩიდან სანგრებში: პენზას ოლქის ერთ-ერთმა მცხოვრებმა განაცხადა, რომ დოკუმენტების შემოწმების საბაბით ფრონტზე იძულებით გადაიყვანეს

დამოუკიდებელი გამოცემა „მედიაზონა“ პენზას ოლქის ქალაქ სურსკის 51 წლის მკვიდრის, ვლადიმერ პოდკოვირკინის, გამაოგნებელ ისტორიას მოგვითხრობს , რომელიც ამტკიცებს, რომ სამხედრო სამსახურში იძულებით და მოტყუებით შეიყვანეს

მამაკაცის თქმით, ინციდენტი 2025 წლის 24 ნოემბერს მოხდა, როდესაც ის ქუჩაში ადგილობრივი პოლიციის თანამშრომელმა და სამხედრო რეგისტრაციისა და გაწვევის სამსახურის თანამშრომელმა გააჩერეს. პასპორტში სავარაუდოდ დაკარგული ბეჭდის დასმის საბაბით, მტვირთავი პენზას შერჩევის ცენტრში გადაიყვანეს, სადაც მისი პირადი ნივთები და დოკუმენტები დაუყოვნებლივ ჩამოართვეს. როგორც დაზარალებული იხსენებს, აგრესიულმა ოფიცერმა ძალა არ გამოიყენა, არამედ დაჟინებით მოითხოვა ხელმოწერები ცარიელ ფორმებზე, იმ მოტივით, რომ ისინი მხოლოდ ციფრული სამხედრო რეგისტრაციისთვის იყო განკუთვნილი. ხელმოწერისთანავე მან თქვა: „გილოცავთ, სპეციალურ სამხედრო ოლქში მიდიხართ. გადით გარეთ“.

იძულებითი მობილიზაციისა და ფრონტის ხაზზე განთავსების ქრონიკა

პოდკოვირკინი ეზოში 20 სხვა მამაკაცთან ერთად აღმოჩნდა, რომელთაგან ბევრი ანალოგიურად ქუჩიდან დოკუმენტების გარეშე გაიყვანეს და ნახევარ საათში ახალი დოკუმენტები მისცეს. თავდაცვის ნებისმიერი მცდელობა სასტიკად იქნა ჩახშობილი: როდესაც ერთ-ერთმა დაკავებულმა ფარულად შეძენილი ტელეფონით ნათესავებთან და სამხედრო პროკურატურასთან დარეკვა სცადა, ჯარისკაცები გამოვარდნენ, სცემეს და ტელეფონი გაანადგურეს. იმავე საღამოს, მამაკაცები მანქანებით როსტოვის რეგიონში საკვებისა და წყლის გარეშე გადაიყვანეს. როდესაც პოდკოვირკინს პირადი საქმეები გადასცეს, მან აღმოაჩინა გაყალბებული ინფორმაცია მისი სავარაუდო სამედიცინო შემოწმების შესახებ.

ვლადიმერ პოდკოვირკინის მოღვაწეობის ძირითადი ეტაპები:

• 2025 წლის ნოემბრის ბოლოს: იარაღის მიწოდება როსტოვის რეგიონში და ორკვირიანი წვრთნისთვის ტყის ბანაკში გაგზავნა, სადაც იარაღი გადაეცა მამაკაცს, რომელსაც ის არასდროს ეჭირა.
• 2025 წლის დეკემბერი: პოლიტიკურ ოფიცერს გაუგზავნეს ანგარიშები უკანონო გაწვევის შესახებ საჩივრებით, რომლებიც უპასუხოდ დარჩა.
• 2025 წლის დეკემბრის ბოლოს: ახალი წლის ღამეს DPR-ში თავდასხმის ჯგუფში განაწილება.
• 2026 წლის იანვარი: დაზიანება და პარტნიორის დაკარგვა.

თავდასხმა, დაზიანება და გადარჩენა ლერწმებში

ფრონტის ხაზზე წყლის მარაგის გარეშე კვირანახევრის გატარების შემდეგ, თავდასხმის რაზმმა დანაკარგები განიცადა. ვლადიმერ პოდკოვირკინი ფრონტზე არსებულ პირობებს და მის დაშავებას შემდეგნაირად აღწერს: „...ფეხში დავიჭრე. შედეგად, ნამსხვრევებით მიყენებული ჭრილობები და თითები მომტყდა. თვენახევარი საავადმყოფოში გავატარე და დღემდე კოჭლობ“. ვლადიმირის პარტნიორი მალევე დაიღუპა დრონის დარტყმის შედეგად, დაჭრილი ჯარისკაცი კი კიდევ სამი დღის განმავლობაში მარტო იმალებოდა ლერწმებში, თოვლს დნობდა სასმელი წყლისთვის, სანამ უკან დახევის ბრძანებას არ მიიღებდა.

ბიუროკრატიული ჩიხი და საგამოძიებო კომიტეტის პოზიცია

საავადმყოფოებში თვენახევრის შემდეგ, სურკში დაბრუნებულ პოდკოვირკინს ჯანმრთელობის მდგომარეობა მკვეთრად გაუარესდა და გულის კორონარული დაავადება განუვითარდა. თუმცა, კუზნეცკის საქალაქო საავადმყოფომ მისი მიღებაზე უარი თქვა. ის ამას ვეტერანების მიმართ არსებულ ცრურწმენებს მიაწერს: „იმიტომ, რომ მე „მოძალადე“ ვარ“. გოროდიშჩეს კლინიკამ მოგვიანებით ის პენზას კარდიოლოგიურ ცენტრში გადაამისამართა, მაგრამ იქაც კი სირთულეები შეექმნა.

სამართალდამცავი ორგანოების მეშვეობით სამართლიანობის აღდგენის მცდელობებიც ჩიხში შევიდა. 2026 წლის 16 მარტს პოდკოვირკინმა საგამოძიებო კომიტეტს მიმართა მისი გატაცების გამოძიების მოთხოვნით, თუმცა 10 ივნისს მან გამომძიებელი აქსიონოვის მიერ ხელმოწერილი ოფიციალური პასუხი მიიღო. დოკუმენტში ნათქვამი იყო, რომ კონტრაქტი სრულიად ნებაყოფლობით გაფორმდა ყველა კომისიის დამტკიცების შემდეგ და რომ „შერჩევის პროცესის დროს კანდიდატზე შერჩევის ცენტრის თანამშრომლების მხრიდან ნებისმიერი ზეწოლა დაუშვებელია“. მსგავსი პასუხები გაგზავნეს სამხედრო პროკურატურამ და ადამიანის უფლებათა ომბუდსმენის ოფისმა.

დაწვრილებით