დნესტრისპირეთში, რუსეთის მთავარ დასაყრდენ მოლდოვაში, ნამდვილი კატასტროფა მწიფდება.
რეგიონულმა ხელისუფლებამ განაცხადა, რომ მათ აღარ შეუძლიათ ძირითადი ხარჯების, მათ შორის ხელფასების დაფარვაც კი. ფინანსური კოლაფსი უკონტროლო ტერიტორიაზე ცხოვრების სრულ პარალიზებას ემუქრება.
1990-იანი წლების დასაწყისიდან, მოლდოვასთან ომის შემდეგ, რუსეთმა ფაქტობრივად დაიპყრო დნესტრისპირეთი, რის შედეგადაც დატოვა დაახლოებით 1500 ჯარისკაცი, უზარმაზარი არსენალი და ბაზა კობასნაში. ამ წლების განმავლობაში რეგიონი მოსკოვის ერთგული დარჩა და მის სუბსიდიებზე იყო დამოკიდებული. თუმცა, ეს დამოკიდებულება სუსტი წერტილი აღმოჩნდა: 2025 წლის 1 იანვარს რუსეთმა შეწყვიტა უფასო გაზის მიწოდება, რამაც გამოიწვია კუჩურგანის ელექტროსადგურის დახურვა, რომელიც ელექტროენერგიით ამარაგებს რეგიონის მნიშვნელოვან ნაწილს.
ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლების თქმით, სამრეწველო წარმოება თითქმის განახევრდა, ხოლო ექსპორტი - მესამედით. 450 000-ზე მეტ ადამიანს წყლისა და ელექტროენერგიის გათიშვა და ახლა გათბობის გათიშვაც კი შეექმნა. ელექტროენერგიის დაგეგმილი გათიშვა დღეში რვა საათამდე გრძელდება.
დნესტრისპირეთის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილემ, სერგეი ობოლონიკმა, განაცხადა: „დეფიციტმა თითქმის 75 000 სახლი გაზის გარეშე დატოვა, ხოლო კიდევ 116 000 შეზღუდული მარაგით“. მან ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ბიზნესი შესაძლოა ვერასდროს აღდგეს: „ბიუჯეტისთვის ასეთი დარტყმა არასდროს მიგვიღია“.
კუჩურგანის თბოელექტროსადგურის 1 იანვარს ნახშირზე გადასვლამ გარდაუვალი მხოლოდ გადადო: 4 იანვრისთვის მოლდოვას ხელისუფლება უკვე აფრთხილებდა, რომ ნახშირის მარაგი მხოლოდ რამდენიმე კვირას გასტანდა. სამრეწველო ქარხნები იხურება და ათასობით ადამიანი კარგავს სამსახურს. რიბნიცაში ყველაზე დიდი ფოლადის ქარხანა დაიხურა, რის შედეგადაც 2000-ზე მეტი ადამიანი გაათავისუფლეს.
ხელისუფლება აღიარებს, რომ ყველა რეზერვი ამოწურულია. საგანგებო შეხვედრები იმართება, მაგრამ გადარჩენის იმედი მცირეა. დნესტრისპირეთის, როგორც ევროპაში კრემლის ავანპოსტის, სტრატეგიული როლი იშლება. რუსეთს აღარ შეუძლია თავისი „უძლეველი“ მოკავშირეების მხარდაჭერაც კი.