რსფსრ-ის სახალხო არტისტი ირინა მიროშნიჩენკო მოსკოვში 81 წლის ასაკში გარდაიცვალა, იტყობინება BBC.
მსახიობი რეანიმაციულ განყოფილებაში გონზე მოუსვლელად გარდაიცვალა. ის ივლისის ბოლოს გრიპის დიაგნოზით საავადმყოფოში მოათავსეს. მას შემდეგ მიროშნიჩენკოს გულის გაჩერება დაემართა და ხელოვნური სუნთქვის აპარატზე იყო შეერთებული.
მსახიობის გამოსამშვიდობებელი ცერემონია 7 აგვისტოს ა.პ. ჩეხოვის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო თეატრში გაიმართება. მას ტროეკუროვსკოეს სასაფლაოზე დაკრძალავენ.
ირინა მიროშნიჩენკო 1942 წლის 24 ივლისს ბარნაულში დაიბადა, სადაც მისი ოჯახი ომის დროს ევაკუირებული იყო. 1940-იანი წლების შუა პერიოდში ოჯახი მოსკოვში დაბრუნდა. მეათე კლასიდან მომავალი მსახიობი მოსკოვის ლენინ კომსომოლის სახელმწიფო თეატრის (ამჟამად მოსკოვის ლენკომის სახელობის სახელმწიფო თეატრი) სტუდიაში სწავლობდა.
1961 წელს მიროშნიჩენკო მოსკოვის სამხატვრო თეატრის სკოლაში ჩაირიცხა და უკვე მესამე კურსზე შედგა მისი კინოდებიუტი გეორგი დანელიას „მოსკოვის ქუჩებში სეირნობაში“. 1965 წელს იგი სსრკ-ის გორკის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო აკადემიური თეატრის დასში მიიღეს.
დასის გაყოფის შემდეგ, მიროშნიჩენკო დარჩა დასში ოლეგ ეფრემოვის ხელმძღვანელობით (ახლანდელი ა.პ. ჩეხოვის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო თეატრი) და მთელი ამ წლების განმავლობაში აგრძელებდა მასში მოღვაწეობას.
მსახიობმა პოპულარობა კინოში მუშაობის წყალობით მოიპოვა. 1966 წელს ირინა მიროშნიჩენკომ დაზვერვის ოფიცრის გალინა ორტინსკაიას როლი შეასრულა ფილმში „მათ მხოლოდ სახეზე იცნობდნენ“. ის ასევე მონაწილეობდა სხვა ფილმებში, მათ შორის „ბიძია ვანია“, „ზამთრის ალუბალი“, „თქვენ არასდროს გიოცნებიათ...“, „კრემლის ზარები“, „ჯარისკაცი დაბრუნდა ფრონტიდან“, „...და სხვა ჩინოვნიკები“ და „შაქრის მოცვი“.
კოლეგები აღნიშნავენ, რომ კინოში წარმატების მიუხედავად, მიროშნიჩენკომ თეატრი ამჯობინა.
„მიუხედავად იმისა, რომ ის, რა თქმა უნდა, ბევრ ფილმში თამაშობდა, მას კინოში ბევრი საკულტო როლი აქვს. თუმცა, მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი დამსახურება მოსკოვის სამხატვრო თეატრს ეკუთვნოდა, რომელსაც მან მთელი ცხოვრება მიუძღვნა“, - თქვა ვადიმ ვერნიკმა, ა.პ. ჩეხოვის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო თეატრის დირექტორის მოადგილემ.
კინორეჟისორი იგორ კონჩალოვსკი მსახიობს ადრეული ბავშვობიდან იხსენებს.
„ის ჩემს ცხოვრებაში პერსონაჟად მაშინ გამოჩნდა, როდესაც მამაჩემი ფილმ „ბიძია ვანიას“ იღებდა. ის საბჭოთა ვარსკვლავების ჯგუფს მიეკუთვნებოდა, წარმოუდგენელ საბჭოთა ლამაზმანებს, რომლებიც 1960-იან და 1970-იან წლებში იყვნენ ცნობილები. ის საოცრად თბილი და გულწრფელი ადამიანი იყო, თუმცა მე მას განსაკუთრებით კარგად არ ვიცნობდი, ძირითადად მისი კინოკარიერიდან. მე ის ნამდვილ ლამაზმანად მახსოვს, უფრო მეტადაც კი, ვიდრე როგორც მსახიობი“, - აღნიშნა კონჩალოვსკიმ.