გამოქვეყნებული კვლევის თანახმად , არგენტინელმა მკვლევარებმა აღმოაჩინეს, რომ ცხოველებში კიბოს რისკი მათ ცხოვრების წესს უკავშირდება.
მეცნიერებმა მონაცემები გააანალიზეს და დაასკვნეს, რომ ჯგუფურად მცხოვრები ცხოველები გაცილებით იშვიათად ავადდებიან.
როგორ მუშაობს მექანიზმი
კვლევის ავტორები ამტკიცებენ, რომ კიბო უჯრედების უკონტროლო ზრდის გამო ვითარდება, თუმცა ზოგიერთ სახეობას, როგორიცაა სპილოები და შიშველი თხუნელა ვირთხები, განუვითარდა წინააღმდეგობა. შემდეგ მეცნიერებმა გამოსცადეს, მოქმედებს თუ არა სოციალური ქცევა სიმსივნის რისკზე. მათი დასკვნა: ცხოველებს, რომლებიც მარტო ზრდიან თავიანთ ნაშიერებს, უფრო მაღალი რისკი აქვთ, ვიდრე მათ, ვინც ჯგუფურად ცხოვრობს და ერთად ნაკლებ ნაშიერს ზრდიან.
მკვლევრებმა მათემატიკური მოდელი გამოიყენეს ზრდასრული ინდივიდების სიკვდილიანობის პოპულაციებზე გავლენის გასაგებად. მათ აღმოაჩინეს, რომ მარტოხელა სახეობებში ხანდაზმული ცხოველების სიკვდილი ახალგაზრდა ცხოველებს გადარჩენასა და პოპულაციის გაფართოებაში ეხმარება. ამ მექანიზმს „ჰიდრას ეფექტი“ უწოდეს.
რატომ არიან ჯგუფები დაცული?
ეს „ჰიდრას ეფექტი“ სოციალურ სახეობებში არ მოქმედებს. მეცნიერები წერენ, რომ ასეთი პოპულაციებისთვის ზრდასრული ინდივიდების შენარჩუნება უმნიშვნელოვანესია, რადგან ისინი ახალგაზრდებზე ზრუნვასა და უსაფრთხოებას უზრუნველყოფენ. ხანდაზმული ცხოველების დაკარგვა მთელ ჯგუფს აზიანებს.
მკვლევრები იმედოვნებენ, რომ მათი კვლევა ხელს შეუწყობს დაბერების შესახებ ახალ ხედვას და კიბოს პრევენციის ახალი ზომების შემუშავებას.
