გამოქვეყნებული მასალის თანახმად , მსოფლიოს ერთ-ერთი უძველესი რუკა საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში საიდუმლოდ რჩებოდა. ფირფიტაზე, რომელიც 1899 წელს ერაყის ტერიტორიაზე აღმოაჩინეს, გამოსახული იყო ნიპურის ქალაქი, თუმცა მისი ხაზები დიდი ხნის განმავლობაში არაზუსტად ითვლებოდა.
გამოვლენილი სიზუსტე და დავიწყებული ინჟინერია
არქეოლოგების თქმით, რუკაზე ასახული იყო გამაგრებული ქალაქის კარიბჭეებს შორის მანძილები. თუმცა, მასზე არსებული მრავალი ნაგებობა არ ემთხვეოდა გათხრილ ტერიტორიებს. ეს შეიცვალა 1970-იან წლებში, როდესაც არქეოლოგმა მაკგუაირ გიბსონმა, აეროფოტოების შესწავლისას, მიხვდა, რომ რუკაზე სამხრეთით გამოწეული კედლების ფრაგმენტები იყო გამოსახული. გათხრებმა ეს დაადასტურა: ხაზები „იდეალურად ემთხვეოდა“ და რუკა თითქმის ნახევარ კვადრატულ მილს მოიცავდა 10 პროცენტიანი სიზუსტით.
ექსპერტებმა არ იციან, როგორ მიაღწიეს შემქმნელებმა ასეთ სიზუსტეს. მესოპოტამიელები გამოცდილი გეოდეზისტები იყვნენ, რომლებიც იყენებდნენ კვანძოვან თოკებს, ჯოხებს და შესაძლოა პრიმიტიულ ტრიგონომეტრიას. თუმცა, ამ ხელსაწყოების არსებობის შემთხვევაშიც კი, ასეთი მასშტაბური რუკის შექმნას სჭირდებოდა საფუძვლიანი გაზომვები და ზედმიწევნითი გამოთვლები.
რატომ სჭირდებოდათ ძველ დროში ადამიანებს ასეთი ზუსტი დიაგრამა?
ისტორიკოსები ვარაუდობენ, რომ რუკა შესაძლოა ქალაქის უბრალოდ გამოსახულებაზე მეტი ყოფილიყო, არამედ მშენებლობის გეგმაც. ნიპური ფირფიტის შექმნამდე ნაწილობრივ მიტოვებული იყო. შემდეგ ხელისუფლებაში კასიტები მოვიდნენ, რომლებიც ცნობილები იყვნენ დანგრეული ქალაქების აღდგენის სურვილით. მეცნიერ იოჰანეს ჰაკლის თქმით, მესოპოტამიელი მმართველები გრძნობდნენ „მშენებლობისადმი ერთგულებას“. ამიტომ, ფირფიტა შესაძლოა რეკონსტრუქციის გეგმას წარმოადგენდა.
