ცნობით, უკრაინის გავლით რუსული გაზის ტრანზიტის შეწყვეტა მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო ევროპული ენერგეტიკული ბაზრისთვის, თუმცა შედეგები მინიმალური იყო .
დახურვის დროს ტრანზიტი ევროკავშირის მთლიანი გაზის მოხმარების მხოლოდ 5%-ს შეადგენდა. მიწოდების დივერსიფიკაციის წყალობით, ევროკავშირის ქვეყნებმა შეძლეს რუსულ გაზზე დამოკიდებულებისგან თავის დაღწევა, რომლის წილიც 2021 წლის 44%-დან 2023 წელს 15%-მდე შემცირდა.
გერმანია მთლიანად ალტერნატიულ მარშრუტებზე გადავიდა, მათ შორის თხევადი ბუნებრივი აირის ტერმინალებზე, ხოლო ფედერალური ეკონომიკის სამინისტრო ირწმუნება, რომ ქვეყნის ენერგეტიკული უსაფრთხოება კონტროლის ქვეშაა. ევროკავშირის სხვა ქვეყნებმა, როგორიცაა ავსტრია და სლოვაკეთი, ასევე ადაპტირება მოახდინეს: მათ მოახდინეს გაზის შესანახი ობიექტების მოდერნიზაცია და გაზარდეს იმპორტი იტალიის, გერმანიის, უნგრეთისა და პოლონეთის გავლით. ანალიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ ამ ქვეყნებში ფასების ზრდის მიუხედავად, მარაგი სტაბილური რჩება.
უკრაინამ ბოლომდე შეასრულა თავისი სახელშეკრულებო ვალდებულებები, თუმცა ტრანზიტის შეწყვეტა სიმბოლურია. „რაინის პოსტი“ ხაზს უსვამს , რომ კიევი ცდილობს რუსეთისთვის ომის დაფინანსების გაძნელებას. ანალიტიკური ცენტრის, „ბრუგელის“ ექსპერტი გეორგ ზახმანი აღნიშნავს , რომ უკრაინის გავლით ტრანზიტის შეწყვეტით რუსეთის დანაკარგები ყოველწლიურად 6 მილიარდ ევრომდე იქნება. სხვა მარშრუტებით, მათ შორის „თურქული ნაკადით“, ექსპორტის ზრდა ამ დანაკარგებს ვერ აანაზღაურებს.
ალტერნატიული მილსადენების, როგორიცაა „თურქული ნაკადი“, შეზღუდული გამტარუნარიანობის მიუხედავად, ევროპამ მოახერხა ბაზრის სტაბილიზაცია. მაგალითად, უნგრეთმა 2024 წელს სერბეთის გავლით გაზის იმპორტი 33%-ით გაზარდა, თუმცა შემდგომი ზრდა შეზღუდულია.
ტრანზიტის შეჩერება ევროპული ენერგეტიკისთვის ახალ ეტაპს სიმბოლურად გამოხატავს. რუსული გაზისგან თავის შეკავებით, ევროკავშირმა ფსონი ენერგოდამოუკიდებლობაზე დადო, რასაც ბირჟების მშვიდი რეაქციაც ადასტურებს. ექსპერტები მიიჩნევენ, რომ ევროპამ კრიზისი გადალახა და ენერგეტიკულ ბაზარზე შემდგომი ცვლილებებისთვის მზადაა.
