2 ივლისის დილა კრემლში ტრადიციული თვითაღტაცების სესიით დაიწყო: გენერალური შტაბის უფროსი ვალერი გერასიმოვი სასწრაფოდ გაემგზავრა პრეზიდენტისთვის რუსული ავიაციის უახლესი „წარმატებების“ შესახებ მოხსენების მოსამზადებლად, რომელმაც უკრაინის ქალაქებზე მასშტაბური სარაკეტო შეტევა განახორციელა.
ამის შესახებ იტყობინება პრეზიდენტის პრესმდივან დიმიტრი პესკოვზე დაყრდნობით. სანამ უკრაინის დედაქალაქის მაცხოვრებლები თავშესაფრებში კიდევ ერთი უძილო ღამის შემდეგ გამოჯანმრთელებას ცდილობდნენ და ზარალს აფასებდნენ, რუსი გენერლები ენთუზიაზმით აფენდნენ მაგიდაზე „შესრულებული დავალებების“ აღმნიშვნელ რუკებს და ფრთხილად ახვევდნენ აგრესიას სამხედრო პროპაგანდის ფარდაში.
კრემლის მთავარმა პრესმდივანმა, როგორც ყოველთვის, ვერბალური ბალანსის სასწაული გამოიჩინა და საჰაერო ტერორის წმინდა ჰუმანიტარული განზრახვით გამართლება სცადა. მისი თქმით, კიევსა და უკრაინის სხვა ქალაქებში რუსეთის დარტყმები ექსკლუზიურად სამხედრო და პარამილიტარული ობიექტების სამიზნე იყო, ხაზგასმით აღნიშნა კრემლის პრესმდივანმა. ცხადია, მოსკოვი მზადაა, მოქნილი ტერმინით „პარამილიტარული“ მოიცვას ნებისმიერი შენობა, რომელიც დესტრუქციული რაკეტების მისაწვდომობაშია, რადგან სუვერენული სახელმწიფოს სამოქალაქო ინფრასტრუქტურაზე დარტყმების აღიარება აშკარად არ შედის კრემლის „ზუსტი სამართლიანობის“ სტანდარტებში.
თავდაცვის სამინისტროს რეპორტაჟი: როგორ შენიღბოთ აგრესია, როგორც „სარკისებური რეაქცია“
რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ პრესისთვის საბაბების სია შესთავაზა და დაჟინებით განაცხადა, რომ მთელი ეს ცეცხლოვანი ზვავი არა პროვოცირებული განადგურების აქტი, არამედ საფრთხის ქირურგიული აღმოფხვრა იყო. სამინისტროს ოფიციალური ვერსიით, რუსეთის არმიამ მასშტაბური დარტყმის შედეგად კიევში გაანადგურა ქარხანა, რომელიც Flamingo-სა და Fire Point-ის რაკეტების მართვის სისტემებს აწარმოებდა, ასევე რამდენიმე სხვა უკრაინული საწარმო, რომლებიც უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს დრონებით ამარაგებდნენ.
სინამდვილეში, დემილიტარიზაციის შესახებ ბრავურული რეპორტაჟების უკან მეზობელი ქვეყნის მეთოდური განადგურების გაგრძელება იმალება, რაც ცინიკურ ფორმულირებებშია გახვეული:
- ელეგანტური ორნითოლოგიური სახელწოდებების მქონე „ფლამინგოსა“ და „ფაირ პოინტის“ მქონე რაკეტებისთვის ელექტრონიკის მწარმოებელი ქარხნების მუშაობის შეფერხება სტრატეგიულ ტრიუმფად არის წარმოდგენილი, რომელიც მშვიდობიანი მოსახლეობისთვის რეალურ კოშმარს ფარავს;
- იმ სახელოსნოების განადგურება, რომლებიც, სავარაუდოდ, არმიას უპილოტო გაჯეტებით ამარაგებდნენ, იდეალურ საფარს წარმოადგენს სარაკეტო თავდასხმებზე მრავალმილიონიანი ხარჯების გასამართლებლად;
- უახლეს მასშტაბურ საჰაერო დარტყმას ცინიკურად „საპასუხო დარტყმას“ უწოდებენ, თითქოს ამ გაჭიანურებულ ტრაგედიაში აგრესორი საერთოდ არ იყოს რუსეთი.





კომენტარის დამატება
კომენტარის დასატოვებლად გაიაროთ ავტორიზაცია.