რუსეთში გადამუშავების საფასურის მკვეთრი ზრდა 1 დეკემბრიდან ამოქმედდება.
ახალი ტარიფები მილიონობით რუბლს შეადგენს და შორეულ აღმოსავლეთში პროტესტი გამოიწვია. ოქტომბერში რუსებმა მასობრივად შეიძინეს მანქანები, რათა თავიდან აეცილებინათ ფასების ზრდა.
გადამუშავების საფასური თავდაპირველად შეიქმნა, როგორც ფარული პროტექციონიზმის ინსტრუმენტი. მისი მიზანი იყო რუსეთის მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში გაწევრიანების შემდეგ გადასახადების შემცირების კომპენსირება. მიუხედავად იმისა, რომ ზომები ერთი შეხედვით გარემოსდაცვითი იყო, ისინი ეფექტურად უჭერდნენ მხარს საავტომობილო ინდუსტრიას.
მექანიზმი ჰიბრიდული პოლიტიკის ნაწილი გახდა: მწარმოებლები სუბსიდიების მეშვეობით გადახდილ გადამუშავების საფასურს იბრუნებდნენ. ამან როგორც რუსული ქარხნები, ასევე ლოკალიზებული უცხოური ბრენდები შეაფერხა. 2010-იანი წლების შუა პერიოდისთვის საფასური მთავრობის მხარდაჭერის მთავარ წყაროდ იქცა.
თუმცა, დასავლური კომპანიების წასვლის შემდეგ ინდუსტრია შეიცვალა. ანგარიშის თანახმად, ჩინურ კომპანიებს არ შეეძლოთ წინა წარმოების მოცულობების ჩანაცვლება. ლოკალიზაცია შემცირდა, აწყობა ზედაპირული გახდა და ბაზარი ზედმეტად გაჯერებული გახდა იაფი ჩინური მანქანებით.
ჩინური ბრენდების წილი 60%-მდე გაიზარდა, ხოლო პარალელური იმპორტი ბაზრის 15%-მდე შეადგენდა. მრეწველობისა და ვაჭრობის სამინისტრომ 2023 წელს ტარიფების გაზრდით და გრძელვადიანი ინდექსაციის შკალის შექმნით უპასუხა. თუმცა, ამან არც წარმოების ზრდა გამოიწვია და არც ჩინელი პარტნიორები მიიზიდა წარმოების ლოკალიზაციისკენ.
ახლა ხელისუფლება მკაცრ ზომებს შერბილებასთან აერთიანებს. პოპულარული მოდელების იმპორტი შეიზღუდა, დაწესდა მაღალი გადამუშავების გადასახადი და შემსუბუქდა ლოკალიზაციის მოთხოვნები. ამან ჩინური ბრენდების რუსეთში წარმოებისკენ წახალისება უნდა გამოიწვიოს.
მთავრობა სამ ჯგუფზეა ორიენტირებული: რუსული ბრენდები, ჩინური კომპონენტებით დამზადებული ყოფილი დასავლური ქარხნები და ლოკალიზებული ჰავალი. ბაზარი ფაქტობრივად დახურულია სხვა იმპორტირებული ბრენდებისთვის. ტვირთი მყიდველებს ეკისრებათ, რომლებიც გადამუშავების გაზრდილ საფასურს გადაიხდიან.
სტატიაში აღნიშნულია, რომ ბიუჯეტის შემოსავლების მოლოდინები უკვე გაქარწყლდა. თუმცა, ხელისუფლებამ მიაღწია რუსული ავტომობილების ბაზრის წილის ზრდას და იმპორტის შემცირებას. ამის ფასი კონკურენციის არარსებობა და ინდუსტრიის იზოლაციაა ქვეყნის შიგნით.
