იუწყება . პროექტი ხელოვნური ინტელექტის უზრუნველსაყოფად კოსმოსში ორბიტალური მონაცემთა ცენტრების განლაგებას ითვალისწინებს.
30 იანვრის განაცხადის თანახმად, თანამგზავრების გაშვება დედამიწის დაბალ ორბიტაზე, 500-დან 2000 კილომეტრამდე სიმაღლეზე იგეგმება. თანამგზავრები იმუშავებენ ორბიტალურ ფენებში, რომლებიც 50 კილომეტრიანი ინტერვალებით არის განლაგებული.
სივრცე, როგორც მონაცემთა ცენტრი ხელოვნური ინტელექტისთვის
ფედერალურ კომერციულ კომისიაში (FCC) წარდგენილ ოფიციალურ დოკუმენტში SpaceX აცხადებს, რომ პროექტი მეორე ტიპის ცივილიზაციისკენ გადადგმული ნაბიჯია. კომპანია წერს, რომ მისი მიზანია „მზის მთელი ენერგიის გამოყენება“. კომპანია ასევე გეგმავს მილიარდობით ადამიანისთვის ხელოვნური ინტელექტის აპლიკაციების მხარდაჭერას.
ექსპერტები პროექტს SpaceX-ის საშუალოვადიან მიზანს უწოდებენ. ორბიტის ძირითადი დახრილობა 30 გრადუსი იქნება. ასევე ნახსენებია მზის სინქრონული ორბიტები, რაც პროექტის მასშტაბურობას უსვამს ხაზს.
კარდაშევის შკალა და მასკის ამბიციები
პროექტის ფილოსოფიას ხაზს უსვამს ნიკოლაი კარდაშევის მიერ 1964 წელს შემოთავაზებული კარდაშევის შკალის გამოყენება. ეს შკალა ცივილიზაციებს მათ მიერ მოხმარებული ენერგიის რაოდენობის მიხედვით აკლასიფიცირებს. II ტიპი ვარსკვლავური ენერგიის გამოყენებას გულისხმობს.
ანალიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ ასეთი ენა უფრო სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრშია დამახასიათებელი. მიუხედავად ამისა, FCC-ში წარდგენილი დოკუმენტი SpaceX-ის სერიოზულობას აჩვენებს. ჯერჯერობით, პროექტი მხოლოდ ქაღალდზე არსებობს.
რისკები, ფლანგვა და დაბრუნების წერტილი
ექსპერტები ინფრასტრუქტურისა და გარემოსდაცვითი სერიოზული რისკების შესახებ აფრთხილებენ. Starlink-ის თანავარსკვლავედი უკვე დაახლოებით 9000 თანამგზავრს მოიცავს, რაც ნებისმიერ სხვა კომპანიაზე ან ქვეყანაზე მეტია.
თანამგზავრების მზარდი რაოდენობა შეშფოთებას იწვევს ორბიტალური ნარჩენებისა და ასტრონომიაში ჩარევის შესახებ. 2026 წელს SpaceX დაიწყებს Starlink თანამგზავრების ორბიტების 550-დან 480 კილომეტრამდე შემცირებას. კომპანიის ვიცე-პრეზიდენტმა მაიკლ ნიკოლსმა განაცხადა, რომ ეს უსაფრთხოების მიზნით კეთდება.
სხვადასხვა შეფასებით, ორბიტაზე უკვე შვიდი ათას ტონაზე მეტი კოსმოსური ნამსხვრევებია. ერთი სანტიმეტრის ან მეტი ზომის ობიექტების რაოდენობა მილიონს აჭარბებს. 2030 წლისთვის ეს რიცხვი შესაძლოა, სულ მცირე, ერთნახევარჯერ გაიზარდოს. მეცნიერები აფრთხილებენ, რომ შეჯახებების კასკადმა შესაძლოა, კოსმოსი ათწლეულების განმავლობაში მიუწვდომელი გახადოს.
