ლიტვის ოპოზიციის წარმომადგენლებმა წამოიწყეს კანონპროექტები, რომლებიც მიზნად ისახავს სანქცირებული სუბიექტების, კერძოდ, მოსკოვის საპატრიარქოსთან დაკავშირებული რელიგიური ცენტრების გავლენის შეზღუდვას.
პორტალი Delfi-ს ცნობით , „სამშობლოს კავშირისა“ - ლიტვის ქრისტიან-დემოკრატების ფრაქციის წევრები, აუდრონიუს აჟუბალისი და არვიდას ანუშაუსკასი, რელიგიური თემებისა და გაერთიანებების შესახებ კანონსა და რელიგიური თემების უძრავი ქონების უფლების შესახებ კანონში ცვლილებებს არეგისტრირებენ. ეს ცვლილებები რელიგიური ორგანიზაციების სახელმწიფო აღიარების პირობების გამკაცრებას და ქონებრივი საკითხების რეგულირებას ისახავს მიზნად.
„რელიგიური თემებისა და გაერთიანებების შესახებ“ კანონში შემოთავაზებული ცვლილებების თანახმად, ორგანიზაციები ვერ მიიღებენ ტრადიციული რელიგიური თემის სტატუსს ან სხვა სახელმწიფოებრივ აღიარებას, თუ ისინი გარკვეული რისკების წინაშე დგანან. ეს განსაკუთრებით ეხება იმ შემთხვევებს, როდესაც თემის ადმინისტრაციული ცენტრები დაკავშირებულია ლიტვის კანონმდებლობით საერთაშორისო სანქციების ან შემზღუდავი ზომების ქვეშ მყოფ სუბიექტებთან. სტატუსი ასევე არ მიენიჭებათ, თუ ორგანიზაციის საქმიანობა საფრთხეს უქმნის ეროვნულ უსაფრთხოებას ან საზოგადოებრივ წესრიგს.
წარმომადგენლობა და ეროვნული უსაფრთხოება
კანონპროექტი გვთავაზობს ტრადიციული რელიგიების წარმომადგენლობის უფლებამოსილების მქონე იურიდიული პირების მკაფიოდ განსაზღვრას:
- ლიეტუვის მართლმადიდებლური კავშირი წარმოადგენს კონსტანტინოპოლის საეკლესიო საპატრიარქოს კანონებით განსაზღვრულ რელიგიურ ცენტრს.
- ლიეტუვის სუნიტი მუსლიმების ასოციაციას წარმოადგენს ლიეტუვის სუნიტი მუსლიმების სულიერი ცენტრი, მუფტიატი.
ცვლილებების ავტორები ცალსახად აცხადებენ, რომ მათი მიზანია ქვეყანაში მოსკოვის პატრიარქის გავლენის შემცირება. პარლამენტარები სახელმწიფო უსაფრთხოების დეპარტამენტის (სსდ) 2026 წლის შეფასებას ციტირებენ, რომელიც ხაზს უსვამს მოსკოვის საპატრიარქოს მნიშვნელოვან გავლენას ვილნიუს-ლიტვის ეპარქიაზე. სსდ-ის თანახმად, ეს რუსეთს საშუალებას აძლევს, გავლენა მოახდინოს ლიტვის მართლმადიდებელ ქრისტიანებზე. „რუსეთი თავისი გავლენის გასაფართოებლად არა მხოლოდ პოლიტიკურ ორგანიზაციებს, საინფორმაციო კამპანიებს ან სადაზვერვო ქსელებს იყენებს. ის ასევე რელიგიურ ინსტიტუტებსაც რთავს. როდესაც რელიგიური ორგანიზაციის ადმინისტრაციული დაქვემდებარება კრემლს ლიტვის საზოგადოებაზე გავლენის მოხდენის შესაძლებლობას აძლევს, ეს არა მხოლოდ საეკლესიო, არამედ ეროვნული უსაფრთხოების საკითხადაც იქცევა. სახელმწიფო ვალდებულია შეაფასოს ეს რისკები და ჰქონდეს შესაბამისი სამართლებრივი საშუალებები მათ სამართავად“, - ციტირებს გამოცემა აუდრონიუს აჟუბალისის სიტყვებს.
ისტორიული უძრავი ქონების გადანაწილება
ინიციატივის მეორე ნაწილი ეხება კანონს რელიგიური თემების უძრავ ქონებაზე უფლებების შესახებ. დეპუტატები გვთავაზობენ ტრადიციული თემების უფლებების დაცვას 1990 წლის 11 მარტის შემდეგ შეძენილ ან ადრე საკუთრებაში არსებულ უძრავ ქონებაზე. დოკუმენტი ქმნის სამართლებრივ საფუძველს კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს ლიტვის ეგზარქოსისთვის რიგი ისტორიული შენობების გადაცემისთვის, მათ შორის:
- ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარი (ვილნიუსი)
- პარასკევის ეკლესია (ვილნიუსი)
- წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია (ვილნიუსი)
- სულიწმინდის მონასტერი (ვილნიუსი)
- სურდეგას სულიწმინდის მონასტერი
- ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია (ვიევისი)
გარდა ამისა, ცვლილებები ითვალისწინებს კაუნასის, სოროკ თათრის სოფელისა და ნემეჟისის მეჩეთების სუნიტი მუსლიმების სულიერი ცენტრის (მუფთიატის) იურისდიქციაში გადაცემას. ამ ობიექტების გადაცემის შესახებ გადაწყვეტილებებს სეიმი ან მთავრობა მიიღებს. ცვლილებები, სავარაუდოდ, 2027 წლის 1 იანვრიდან ამოქმედდება, რაც ხელისუფლებას საჭირო გადაწყვეტილებების მოსამზადებლად დროს მისცემს.
კომენტარის დამატება
კომენტარის დასატოვებლად გაიაროთ ავტორიზაცია.