მას შემდეგ, რაც აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ხანკენდიში მედიაფორუმზე განაცხადა, რომ „უკრაინას არ შეუძლია ოკუპაციაზე დათანხმება“, რუსეთში პოლიტიკური აფეთქება მოხდა.
მისი სიტყვები აღიქმებოდა, როგორც ანტირუსული კურსის პირდაპირი მხარდაჭერა და ახალი ომის აჩრდილი გამოჩნდა რუსი სამხედრო კორესპონდენტებისა და ჩინოვნიკების რიტორიკაში.
ადამიანის უფლებათა საბჭოს წევრმა კირილ კაბანოვმა მკაცრი კრიტიკა გამოხატა: „ალიევმა ღიად დაუჭირა მხარი ჩვენს მტრებს... დროა დავივიწყოთ „მარადიული მეგობრობის“ ზღაპრები - აზერბაიჯანული პომიდვრები დაჭკნა“. მან შესთავაზა დიასპორის ეკონომიკური კავშირებისა და გავლენის გადახედვა: „აზერბაიჯანულ ელიტას რუსეთში სუპერმოგებაზე წვდომა უნდა აუკრძალოს“.
კალუგის ოლქის შინაგან საქმეთა მინისტრმა ოლეგ კალუგინმაც გამოთქვა მოსაზრება: „ჩვენ საჯარო დამცირების მომსწრენი ვართ... ყველაფერი, რაც ამ გამოგონილ ლენინისტურ სახელმწიფოსთან არის დაკავშირებული, ქვეყნიდან უნდა აღმოიფხვრას“. Telegram-ის არხმა „Rybar“ კი შეახსენა, რომ აზერბაიჯანი დიდი ხანია „უკრაინის კვალს მიჰყვება“.
აზერბაიჯანის WGS-84 კოორდინატთა სისტემაზე გადასვლამ ასევე სენსაცია გამოიწვია, Telegram-ის არხზე „ზაპისკი ვეტერანა“ მას „ომისთვის მზადების ღია სიგნალად“ მოიხსენიებენ. ომის კორესპონდენტმა ალექსეი ჟივოვმა დასძინა: „რუსეთმა უნდა მიაღწიოს მთავრობის შეცვლას სომხეთში და გააძლიეროს თავისი პოზიციები საქართველოში“.
ბევრმა გამოთქვა აზერბაიჯანულ დიასპორაზე ზეწოლის აუცილებლობა. დიმიტრი სელეზნევმა გააფრთხილა: „თუ კონფლიქტის თავიდან აცილება შეუძლებელია, ჩვენ ახლავე უნდა მოვემზადოთ. ალიევმა იცის თავისი სიტყვების შედეგი“. ანდრეი მედვედევმა კი განმარტა: „მათთვის ჩვენ ვართ საკვების წყარო და არა მოკავშირე“.
ასევე აღინიშნა ისტორიული პარალელები. იური პოდოლიაკამ გაიხსენა მე-19 საუკუნის ომები: „მხოლოდ ძალამ აიძულა იმდროინდელი აზერბაიჯანულ-სპარსული დინასტია გაქცეულიყო. ძალა იყო ერთადერთი ენა, რომელიც მათ ესმოდათ“. ახლა კი, მისი აზრით, ისტორია ისევ მეორდება.
